donderdag 14 december 2017

Voorpagina
Contact
Zoeken
Woensdaglog
In de Raad
Persoonlijk
In de marge
Fotoalbum


zoek:
 

Weblog archief
· March 2006
· February 2006
· January 2006
· December 2005
· November 2005
· October 2005
· September 2005
· August 2005
· July 2005
· June 2005
· May 2005
· April 2005
· March 2005
· February 2005
· January 2005
· December 2004
· November 2004
· October 2004
· September 2004
· August 2004
· July 2004
· June 2004
· May 2004
· April 2004
· March 2004
· February 2004
· January 2004
· December 2003
· November 2003
· October 2003
· September 2003

Bezoek ook:
D66 Landelijk
D66 Den Haag
D66 JanBrink
D66 Marjolein de Jong
't Sporthuysch
Kindercultuurfestival de Betovering
Politici portal
Democratie digitaal
Democratiepagina
Dualisering
Chateau van mijn zus
De stem van nl
Haags politiek portaal
De digitale hofstad

In de marge
Afdrukbare Versie   Afdrukbare Versie
E-mail Oscars voor D66

David Rietveld over digitale raadsleden in 2002:

E-mail Oscars voor D66
Zoals gezegd stuurde ik de mail naar 44 raadsleden en wethouders. Van twaalf raadsleden ontving ik antwoord, tien van hen reageerden - van zeer beknopt tot tamelijk uitgebreid - op de gestelde vragen.
Merkwaardig - in ieder geval opvallend - was dat geen enkele wethouder heeft gereageerd. De raadsleden die wel reageerden kwamen uit de fracties van VVD (3), PvdA (4), CDA (2) en D66 (3). De D66-fractie is duidelijk het best per e-mail te bereiken: alle drie de raadsleden reageerden, en bovendien binnen een dag! Het antwoord op vraaf 1 is dus dat Haagse raadsleden over het algemeen matig per e-mail bereikbaar zijn. Met D66 als positieve uitzondering reageerde van de grote fracties ongeveer 30-35% van de fractieleden. Van de wethouders en van de raadsleden van Groen Links, SP, PPS, SGP en HSP werd niets vernomen.


Juryrapport Xpin-prijs innovatief politicus

De XPIN aanmoedigingsprijs is gegaan naar
Albert van der Zalm, raadslid voor D66 in Den Haag.

De XPIN aanmoedigingsprijs is gegaan naar Albert van der Zalm, raadslid voor D66 in Den Haag. De jury is onder de indruk van het uiteenlopende karakter van de projecten en de variŽteit van de doelgroepen waar hij zich op richt. Zijn projecten betreffen onder meer klassenassistenten (1990), een jeugdhulpverleningnetwerk in achterstandswijken, Oudereducatie op achterstandscholen (1994) en een initiatief tot het kindercultuurfestival ‘De betovering’ (1999). Hij lijkt niet uit om te scoren, maar gaat voor wat zijn hart raakt. Om in contact met de bewoners van Den Haag te blijven schrijft Albert elke woensdag een weblog op zijn site http://albertvanderzalm.nl

Geschreven door Jobien Monster, 02-12-2003
www.xpin.nl
Foto na afloop X-pinprijs
Bedankje Schooldirecteur

Zoals Albert op zijn website beschrijft is hij met meerdere raadsleden te gast geweest op verschillende scholen in Den Haag. Een van zijn bezoeken vond plaats op o.b.s. De Driesprong. De school waar ik als directeur werkzaam ben.
Tijdens zijn bezoek hebben we uitgebreid gesproken over de specifieke problematiek van binnenstadsscholen en de zorgverbreding in het bijzonder.
Hoog op de agenda stond de problematiek van toekenning van vervoer bij verwijzing naar het speciaal onderwijs. We concludeerden dat heldere reglementering, uit hoofde van kostenbeheersing, op z'n plaats is maar dat de menselijke maat in bepaalde gevallen een uitzondering op de regel moet kunnen vormen.
Bij ons op school was dit meten op maat aan de orde; een leerling die geplaatst was op een school voor spciaal onderwijs zou, na aanscherping van de regels per nieuwe schooljaar, niet in aanmerking komen voor vervoer. De gezinssamenstelling is zodanig dat vader noch moeder in staat zijn om het kind naar de school te brengen.
Vanaf het begin van dit schooljaar zat deze leerling thuis, in afwachting van wat gebeuren zou.
Na de gesprekken op school heeft Albert zich de situatie aangetrokken en bewerkstelligd dat deze leerling alsnog met ingang van maandag 6 oktober iedere dag wordt opgehaald en naar school kan !
Albert, namens uitschrijvende ﷓ en ontvangende school, enorm bedankt voor je inzet.

Cees van Loon.
Directeur OBS De driesprong


Uit ' Den Haag heeft leerkracht'

Albert van der Zalm, oud-directeur van Het Spectrum
Het is de taak van leerkrachten het goede uit een kind te halen.
"Hoe ik in het onderwijs terecht ben gekomen?" Albert van der Zalm, oud-leraar, oud-directeur van basisschool 'Het Spectrum' en nu gemeenteraadslid in Den Haag, studeerde in Leiden en had een eigen discotheek toen iemand hem vol passie over het onderwijs vertelde. "Terwijl ik naar hem luisterde, dacht ik aan een van mijn leraren die ik op de lagere school had gehad. Die man kon zo goed vertellen." Albert praatte met verschillende mensen uit het onderwijs en wist het toen zeker: hij wilde iets overdragen, iets vertellen, hij wilde begeleiden en lesgeven. "Je zou het absoluut een roeping kunnen noemen."
Binnenstadschool
Na de pabo ging Albert van der Zalm direct aan de slag in de Schilderswijk op de school die nu het Spectrum heet. "Ik wilde persť werken op een binnenstadsschool. Je kunt de kinderen die het moeilijker hebben, nog zo veel geven." Op vijfentwintig jarige leeftijd werd Albert al directeur van een dependance van de school. Niet lang daarna werd hij directeur van de hele school. Het directeurschap beviel hem goed, maar als hij even de kans kreeg stond hij weer voor de klas.
'Wij-gevoel'
Albert zag in de tijd dat hij directeur was, zijn school veranderen in een 100% zwarte school. "Je stelt vast dat jouw school zwart is. Vervolgens heb je het er niet meer over en gaat hard aan de slag met de leraren en de kinderen zelf om de kinderen een mooie toekomst te geven."Albert vervolgt: "De kinderen moeten een gevoel van eigenwaarde krijgen. Het is de taak van leerkrachten het goede uit een kind te halen."
Klasse-assistent
Om de kinderen te stimuleren bedacht Albert met zijn staf vele activiteiten en projecten; kindergalerie, fietsenleerproject, en ….. klasse-assistenten. Een aantal meisjes mochten van hun familie niet verder leren. Om ze toch wat te laten doen vroeg Albert of ze wilden helpen in de klas. Deze meisjes waren de eerste klasse-assistenten. Ondanks de kritiek, "zij zijn toch nog leerplichtig", bleek dit een groot succes. De meisjes hadden iets te doen, kregen begeleiding en ervaring en hun familie kreeg vertrouwen. Veel meisjes gingen na het klasse-assistentschap weer naar school. En de klasse-assistent is nu geheel geaccepteerd.
Jezelf zijn
Een goede leraar, hoe herken je die? Albert; "Een goede leraar herken je zo: gevoel voor humor hebben, kunnen relativeren, consequent zijn, jezelf zijn, je ook kwetsbaar kunnen opstellen, interesse hebben in kinderen en ouders en vooral je kunnen verplaatsen in kinderen." Albert vervolgt: "Kinderen doen niet zo maar iets. Je moet uitzoeken waarom ze iets doen en samen naar een oplossing zoeken. Chaos in de klas komt vaak door de houding van de leerkracht. De leraar is een spiegel van de klas."
Politiek
Albert is nu actief in de Haagse politiek voor D66. Nu is hij raadslid en werkt niet meer direct in het onderwijs. "Net als het onderwijs, is ook de politiek een roeping." Albert houdt zich vanuit de gemeente bezig met onderwijs en achterstandsbuurten.
Den Haag
"Den Haag is echt een onderwijsstad", zegt Albert. "De gemeente besteedt veel geld aan het onderwijs. Den Haag staat vooraan als het gaat om vernieuwingen en kwaliteit in het onderwijs. Zo is Den Haag een van de weinige steden waar de kinderen nog schoolzwemmen hebben. "Verder is Den Haag gewoon een fijne stad om in te wonen, vooral als je kinderen hebt," zegt Albert uit ervaring.
Reactie D66 Stelling Politiek Portal

Stelling:
In het onderwijs moet aandacht worden besteed aan normen en waarden
Reactie:
De opvoeding thuis is bepalend hoe kinderen met normen en waarden omgaan. Aangezien de kinderen slechts 10% van de tijd in school doorbrengen en de rest van de tijd thuis en op straat, moet de rekening van een falende maatschappij niet alleen bij de leerkracht worden neergelegd.
Natuurlijk kan de school alles in het werk stellen om de ouders te ondersteunen in hun opvoedende taak en kan ook invloed worden uitgeoefend op groepsprocessen in de klas, maar laten we niet vergeten dat de voorbeeldfunctie van de thuisomgeving veelal alles bepalend is.
Aangezien nieuwe media het mogelijk maken om over de grenzen van de sociale omgeving te kijken, moet ook de invloed van de televisie in gezinnen niet worden onderschat bij de grensverlegging in normen en waarden.
De leerkracht heeft een signalerende functie als mede-opvoeder in de school en kan de ouders duidelijk maken wat van hen wordt verwacht om hun kinderen kansen te geven om succesvol te zijn in de maatschappij. Het kan niet zo zijn dat alleen de school de “ bewaker” is van de normen en waarden in de maatschappij, het is een collectieve verantwoordelijkheid. De overheid kan de nieuwe communicatiemiddelen gebruiken om duidelijk te maken wat toelaatbaar gedrag wordt geacht en het onderwijs kan dan daarop voortborduren. Het is anders zaaien in droge grond.

Citaat uit de wijkkrant Rivierenbuurt (maart 2003)

In Carla’s column:
“Ik mocht ook al niet op het stembureau zitten, terwijl ik mij direct al had opgegeven, Geen reactie! Nada noppes niks. Die aardige meneer Zalm, nee niet van de VVD, maar van D66 in de Haagse raad heeft vragen gesteld over de gang van zaken. Ik had hem even gebeld omdat ik weet dat hij altijd goed reageert als het om de democratie gaat. Nou ja en toen hebben ze vanuit het stadhuis een briefje …….”
Beste luisteraars, (Column Radio Discus 9 november 2002)

Beste luisteraars, (Column Radio Discus 9 november 2002)

Gisteren viel mijn oog op een ingezonden brief in de Volkskrant, waarvan de inhoud mij de gehele dag heeft bezig gehouden. Ik weet niet of u het ook heeft gelezen, dus neem ik de vrijheid om de brief onder uw aandacht te brengen.
Het was een brief van een Marokkaanse jonge vrouw die schreef dat zij niet wil kiezen tussen haar ouders en Nederland. Zij voelde zich verplicht om iets uit te leggen over die Marokkaanse ouders uit Venlo. Diep in haar hart voelde zij zich diep verantwoordelijk voor hun uitspraken en vervolgens legt zij dit uit.
En dan volgt een indrukwekkende bekentenis van jonge vrouw uit de tweede generatie die een geheim wil delen en over de hoeveelheid geheimen van deze jonge mensen waarvan de Nederlanders maar zeker ook hun Marokkaanse ouders geen weet van hebben.
Het grootste geheim was dat zij hun eigen ouders beschermen tegen de Nederlandse mentaliteit en omgekeerd de Nederlanders beschermen tegen de Marokkaanse mentaliteit. Er volgt een uitleg met voorbeelden van sociaalwenselijk tolken en dat het goed gaat zolang zij nog thuis wonen. Het is het bekende spagaat waarin veel kinderen van de tweede generatie verkeren.
Als oud-schooldirecteur heb ik vaak genoeg geconstateerd dat deze kinderen in twee werelden leefden en dat zij veel verborgen hielden voor thuis en omgekeerd. Het stiekem meedoen met schoolzwemmen of een hoofdrol hebben in schoolmusical zonder dat er familie in de zaal zat.
Ik ken veel oud-leerlingen die hebben gebalanceerd tussen de wereld van thuis en de buitenwereld. Zij houden zielsveel van hun ouders en wilden hen niet kwetsen, maar tegelijkertijd verlangden zij naar die buitenwereldwereld vol kansen om daarin succesvol te mogen zijn.
Veel kinderen lopen een trauma op door de dubbelrol en dubbele verwachtingen die zij moeten waarmaken.

De discussie over integratie en de verharding in de politieke uitspraken van de laatste maanden brengen deze jonge mensen nog meer in de problemen en gewetensnood, nu moeten zij duidelijk maken waar hun loyaliteit ligt; een onmogelijke keuze lijkt mij.
Integreren is een proces van vele jaren zo niet generaties. Laten wij ons daarom vooral richten op de tweede en de latere generaties migrantenkinderen en hen helpen om de brug te slaan tussen de twee werelden en hen niet dwingen tot de onmogelijke keuze. Zij hebben onze steun nodig en de openlijke verharding heeft een averechts effect op hun integratie kansen.
Het is immers een eeuwenoud Hollands immigratiegezegde, dat werd toegepast op al die Hollanders die elders in de wereld zijn gaan wonen: “De eerste generatie daarvan is het de dood, de tweede is in nood en de derde heeft brood”.
Mijn dochter heeft een Marokkaanse vriendin in de klas, samen doen zij dit jaar eindexamen gymnasium en samen willen zij naar Leiden om gaan te studeren. Bij ons thuis levert de studie geen problemen op, maar haar vriendin heeft nog een hoop uit te leggen aan haar ouders. Mijn dochter weet als geen ander hoe haar vriendin worstelt met de twee werelden.

Een openhartige brief in een krant met stof om eens over na te denken.

Albert van der Zalm (gemeenteraadslid D66)
Rapportcijfer

In de Haagsche Courant van 5 juni 2004 geven de politieke verslaggevers een beoordeling en een rapportcijfer aan de 45 raadsleden. Het werd een gedeelde 2e plaats.

HC 050604:

'OOK ALS ALBERT BOOS IS, KLINKT HIJ HEEL AARDIG
D66-raadslid Albert van der Zalm zou je zo in je familie willen inlijven. Hij is aardig, intelligent en welbespraakt. Ook van het raadslidmaatschap weet hij wat te maken. Van der Zalm voert oppositie zonder zijn stem te verheffen of te beledigen. Alleen al door het stellen van vragen kan hij zijn tegenstanders laten toegeven dat ze fout zitten. En dan is het de kunst om niet triomfantelijk te worden. Hij kan dat. Hij viel ook bij de jury van de verkiezing van meest innovatieve politicus van Nederland. Hij won een aanmoedigingsprijs. Van der Zalm is met zijn laatste termijn bezig, maar hou er maar rekening mee dat hij nog ergens opduikt'.
Rapportcijfer 8


^ ^








††††† †††††††††† †††††††††† †††††††††† †††††††††† †††††††††† †††††